234
خیلی سخت بود این اعتراف، که دیگه هیچی آرومم نمیکنه!
مگر اینکه شبا یه غزلی از حافظ بشه مرهم قلبم...
مث این که الان گفت:
صبر است مرا چاره ی هجران تو لیکن
چون صبر توان کرد که مقدور نماندست...؟ :)
برچسب:
نویسنده: غزل کریمیپور