234
ما را به سخت جانیِ خود این گمان نبود...
میدونم بود و نبودم، دور و نزدیک بودنم، برای تو فرقی نداره! اما فقط میخوام بگم که چند روزی نیستم، دورم، با دریا و با درختا حرف دارم، باید دریا رو ببینم تا دوباره آرامشی که از پیرهنت هیچوقت سهم من نشد یادم بیاد، باید سبزیا و آبیا رو ببینم وسط این همه خاکستری... فقط میخوام بگم مواظب میلادم باش این شبای آخر رو هم. همین.
برچسب:
نویسنده: غزل کریمی‌پور